بنابر اين از اين آيه كريمه در مىيابيم كه آنگاه كه خواستى به دعا مشغول شوى ناچار بايد از پيوندهاى ديگر دور شوى و در توجّه خود به خدا ، اخلاص ورزى ، خداوند مىگويد : ( وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ . . . ) . « و زمانى كه بندگان من از تو دربارهء من پرسند ، من نزديكم ، دعاى دعا كننده را هنگامى كه مرا بخواند اجابت مىكنم . » شرط دوّم - اين شرط را در نيمهء دوم آيه مىيابيم ، آنجا كه مىفرمايد : ( . . . فَلْيَسْتَجِيبُوا لِيْ وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ ) . « پس بايد دعوت مرا استجابت كنند و به من ايمان آورند تا شايد هدايت شوند . » تا زمانى كه خدا دعاى تو را اجابت مىكند ، تو نيز به نوبهء خود بايد فرمان خدا را اجابت كنى و به او ايمان آورى و همهء شئون زندگيت را بر طبق خواست خدا و بر حسب تعاليم او شكل دهى . آرى ! از اين راه است كه انسان به رشد مىرسد ورشد يافتن يعنىرسيدن به‌راه درست ، پس هنگامى كه انسان ، فرمان‌خدا را اجابت كند و به‌او ايمان‌آورد ، بى شك رشد را در زندگى خويش تضمين كرده است . حكمت دعا آيه كريمه دربارهء حكمت دعا چنين مىگويد : ( قُلْ أَرَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُ اللَّهِ أَوْ أَتَتْكُمُ السَّاعَةُ أَغَيْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ إِن كُنْتُمْ صَادِقِينَ * بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِن شَاءَ وَتَنْسَوْنَ مَاتُشْرِكُونَ * وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى أُمَمٍ مِن قَبْلِكَ فَأَخَذْنَاهُم بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ ) . ( سورهء انعام ، آيات 40 - 42 ) « بگو كه اگر عذاب خدا ، يا هنگام مرگ شما فرا رسد چه خواهيد كرد ؟ آيا در آن ساعت غير خدا را مىخوانيد ؟ اگر راستگو هستيد ، بلكه تنها خدا را مىخوانيد تا اگر